درددل و سوال یکی از کاربران گیزمیز

دختری در مزرعه/۲۸: آقا منصور یه چیزی چند وقته میخوام بگم اما دست نگه میدارم. تو این پست هم میدونم بی ربطه اما خواهشا درجش کن یا اگر دوست داشتی جدا بذارش تا بچه ها و بخصوص آقایون بهش توجه کنن:

 

 

 

حدود یک ماهی میشه که بدون هیچ گونه آرایشی از خونه میام بیرون. قبلا هم فقط یه خط چشم ساده زیر چشم و رژلب تنها آرایشم بود البته. ببخشید که انقدر بی پرده صحبت میکنم اما دو تا دلیل داره: یکی اینکه اینجا مجازیه و دوم این که این دفعه میخوام رک حرفم رو بزنم.

 

 


دلیل آرایش نکردنم هم صرفا بی حوصلگی هستش و چیز عجیبی نیست . من آدمی هستم که اگر وقت یا حوصله نداشته باشم اصلا به آرایش اهمیت نمیدم. اما چیزی که تو این مدت برام جالب بود این بود این بود که مشکل مردها و پسرها اصلا آرایش و ریخت و وضعیت براشون مهم نیست . همه رو دید می زنن. به همه نگاه میکنن. به خدا از این ببعد هر کی بیاد تو این سایت بگه حجاب و… چنان میزنم تو صورتش که یکی از من بخوره یکی از دیوار. حجاب چی؟ مگه از این چیزی که من هستم هم میشه ساده تر بود؟ مانتو و پالتوی بلند. شال ساده مشکی(گاهی مقنعه مشکی بخصوص در دوران دانشگاه).شلوار جین ساده راسته. کفش اسپرت. د آخه نامردها کثیف بودن هم یه حدی داره. د آخه یه نفر، دو نفر… نه اینکه نصف مردهای خیابون به خودشون جرات بدن تو رو دید بزنن. من سرم رو میندازم پایین همیشه و راه میرم اما سنگینی نگاه بعضیا اذیتم میکنه. سرمو میگیرم بالا میبینم طرف وسط راهش که داره میره وایساده زل زده داره منو نگاه میکنه. قبلا هم این موارد رو میدیدم اما میذاشتم رو حساب آرایش به قول دوستان اما الان یکی بیاد بگه اینها چه کرمشونه؟

 

 

 

میدونی فاجعه کجاست؟ هفته قبل یه شب به خاطر مشکلی که داشتم تا نصفه شب گریه کردم و صبح با چشمهای ورم کرده و بینی قرمز و کلی سردرد از خواب پا شدم که برم سر کار و از اونجا که میدونستم با هیچی این فضاحت قیافم درست نمیشه و دیر بود سرم رو انداختم پایین و اومدم سر کار. تو تاکسی(البته شخصی بود) راننده همش از تو تاکسی نگاه میکرد. من با خودم گفتم لابد براش اینکه من قیافم اینجوریه تعجبیه و کنجکاو شده که البته همین هم بود. آخرش که خواستم پیاده شم گفت خانوم اگه اون طرف میرید دور بزنم. گفتم مرسی چند قدم بیشتر نیست. در حالی که دور میزد گفت شما الان انقدر خوابت میاد که این چند قدم هم نمیتونی بری. من با یه لبخند معمولی یه مرسی گفتم و هنوز اینو نگفته بودم طذف برگشته میگه: من تو راه همش میگفتم این خانوم که بدون آرایش و با چشم پف کرده این شکلیه ببین اگر… که دیگه من در رو باز کردم اومدم بیرون. میدونی از چی زورم میگیره؟ از اینکه به هیچی و هیچ کس رحم نمیکنن. از کنار خیابون که رد میشی همه واست بوق میزنن. اصلا نگاه به قیافه آدم و یا نوع پوشش نمیکنن که بخوان طبق اون رفتار کنن. براشون اصلا مانتو کوتاه یا بلند فرقی نداره. پس من چرا چیزی رو که دوست دارم نپوشم. چرا طوری که میخوام آرایش نکنم. اگر قراره در هر دو صورت یه چیز بشنوم؟؟ هان؟/ فقط یکی واسه من توضیح بد��؟ چرا در هر دو صورت یه جور با من برخورد میشه. کل آدمهای اطرافم من رو به حیا و نجابت میشناسن. من نه تو خیابون کرم میریزم نه عشوه نه هیچی. تو دانشگاه همه کسایی که با پسرها دوست بودن میگفتن پسرها رو نجابت تو قسم میخورن و حتی شرط بندی داشتن از ترم ۳ که تو بالاخره با کسی می پری یا نه. اینها رو نمیگم که بگم من آدم خوبی ام. میخوام بگم مشکل مطمئنا از من نیست . از آدمهاییه که به خودشون اجازه میدم همه رو دید بزنن. به همه متلک بگن و اتفاقا به اینجور آدمها اگر راجع به ناموس خودشون حرفی بزنی میپرن خونین و مالینت میکنن. پیرمرد راننده تاکسی (تاکید میکنم تاکسی) برگشته به من میگه خانوم شما ماشالا مثل عروسها میمونی. من آخه اینو کجای دلم بذارم؟ من اصلا نه میگم بلا نسبت بچه های این سایت نه میگم که”میدونم پسرهای سایت ما اینجوری نیستن” چون شما هم یه جامعه تصادفی از همین آدمهایی هستین که تو خیابونن. فرقی هم نمیکنه کجا. چه بالا شهر چه پایین شهر. چه تهران چه شهرستان. همه جا واسم یه جور بوده.

 

 

 

من نه خوشگلم نه سکسی نه خوشتیپ نه هیچ چیز دیگه…لااقل کسی منو به این القاب نمیشناسه…اما اگر با من اینجورین با بقیه چی هستن؟ تو رو خدا یکی جواب منو بده. مشکل کجاست ؟

 

 

 

درددل و سوال یکی از کاربران گیزمیز - تصویر 1

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه